BMW Z1 Club Nederland

Verslag van de rit van 12 augustus 2007


Aangezien wij vaak een verslag lezen en dan toch met enige regelmaat de naam VET zien staan dachten wij, laat iemand anders eens een verslag maken. En dan moet je bij jezelf beginnen. Misschien dat dit andere deelnemers ook kan inspireren!!!!
De weergoden hadden voorspeld dat het de hele dag, althans tot in de late middag, zonnig zou blijven met een temperatuur van rond de 23 graden. Deze keer bleek het een goede voorspelling.
Omdat we vanuit, zoals men dat zo vaak zegt, het hoge noorden moeten komen, moeten we op tijd het nest uit. Goed gemutst (figuurlijk dus omdat een muts echt te warm was) in korte broek/rok en shirt/top zonder mouwen om kwart over acht op pad. We waren alleen, dus reden we voorop.
Bij Apeldoorn kregen we gezelschap van een Z1 met 3 zitplaatsen, te weten de bestuurder, bijrijdster en Tom. Dus niet meer voorop, maar nu tweede.
Rond de klok van kwart voor tien kwamen we zonder brokken bij de start, zijnde de woning van Kees en Willemien. Ook daar was het weer goed en konden we in de ruime tuin genieten van heerlijke koffie met een eveneens heerlijk stuk appelgebak. Wij waren als een van de eersten aangekomen en konden dus mooi gebruikmaken van de toch wel grote parkeerplaats bij de woning.
In de mooie grote tuin zagen we al gauw gezichten, die we vaker hadden gezien. Gelukkig waren er ook een paar leden, die nog geen rit hadden meegemaakt. Leuk!! Na wat met deze en gene gesproken te hebben werden we door Kees met een routebeschrijving op pad gestuurd. Iedereen kon zijn eigen gang gaan, dan wel in groepen.
Omdat ik op de heenweg al een poosje voorop had gereden liet ik het nu aan iemand anders over. De verrassing was, dat we op dat moment niet wisten hoe groot de groep was. Al gauw zag ik dat we met een stuk of zes Z1’s waren. Onderweg werd de groep zo ineens een stuk groter. Echt waar.
Ja, en dan de route. Ik weet, dat Nederland mooie stukken landschap heeft, zoals onder andere Drenthe. Hier hebben we echter echt genoten van de hele mooie dijkwegen met veelal mooi zicht op de Maas. Wij (en we waren niet de enige) dachten dat de route in eerste instantie richting het noorden ging, dus niet.
Op de route komen wij in het pitoreske plaatsje Oijen terecht. Wij kenden dit dorp niet, maar wij roken het dorp wel. Ik dacht toen niet aan Oijen maar aan bokken!!
Al genietend komen we door erg leuke plaatsjes, waarvan ik de namen al niet meer weet. Sommige namen blijven hangen, zoals Hedel. Nu weet ik dus waar die bekende ziekte van hedel vandaan komt.
Rossum.
Daar moest maar even gestopt worden voor een natje. Hier waren dus al meer Z1’s gestopt. Bij het restaurant kon je hoog of laag zitten. Laag zag je eigenlijk alleen de dijk en hoog zat je droog. Daar had je dus een erg mooi uitzicht op het water, nu dus de Waal, waar meerdere grote en kleine boten en schepen vooruit vaarden of is het nou voeren. Maakt niet uit, ze gingen in ieder geval vooruit.
Na een lekker bakkie en wat geouwehoer maar weer in de bakkies en verder.
Na een poosje kwamen we bij de Sint Andries sluis. Wat zijn de Nederlanders toch goed in waterbeheersing!! Jaaaaaaaah, ons Alex hèèèèèèè)

 

Na nog een aantal mooie kilometers te hebben gereden moesten we even bijtanken op de grote weg. Daar even het roet uit de uitlaat wegblazen om vervolgens weer langs berg en dal en ook Berg en Dal. Daar moest even geluncht worden bij het pannenkoekenhuis. (In de routebeschrijving waren het nog pannekoeken). De rit vanaf de doorgaande weg was al genieten, dus moesten de koeken wel lekker zijn. Ook daar waren al een aantal Z1-genieters aanwezig. Dus maar even bestellen. Op de menukaart stonden koeken genoeg, dus een pannenkoek besteld. Ik houd niet van kaas, dus een met kaas besteld, zoals dat hoort bij een blond iemand. Werd mij nog gevraagd of ze de koek in 4 of 8 stukken moest snijden. Nou doe maar in 4, want 8 wordt me te veel.
Hier bleven we eigenlijk iets te lang zitten, maar het weer was nog zo mooi en het zat daar zo lekker!! Dus rijden maar weer. Ook nu niet voorop, want er was wel iemand anders die voorop ging rijden. Dus weer genieten van de omgeving.
Hierbij viel natuurlijk de Zevenheuvelenweg op. Prachtig. We hadden de Maas al even kunnen aanschouwen, de Waal en nu ook nog het Maas-Waalkanaal. Ja. Ook die hadden we nog geleerd.
Vertelde Ina mij dat we in Overasselt waren. Toen dacht ik nu zitten we helemaal fout. Wij waren namelijk al over Hasselt (dat ligt dus bij Zwolle) gereden. Maar nee, het was dus de plaats Overasselt. Nooit van gehoord dus.
Via het monument Market Garden (ook de drie parachutes gezien??) maar over de Maas even door Velp rijden. Dit was dus kleine Velp. Toen bleek dus ook nog, dat we over de Hans en Griet weg reden en wij maar denken aan het sprookje.
Onderweg hadden we nu eens geen muziek aangedaan. Vaak zie je dan onderweg wel gebaren van mensen hoe ze over onze bakkies denken. Nu hoorden we dat ook eens. Enkele reacties:
Hé, allemaal BMW’s! Leuk al diezelfde auto’s! Die zie je anders nooit! Wat mooie cabrio’s!
De dijk volgend kwamen we dus mooi via de andere kant bij de woning van Kees en Willemien langs. Maar goed, dat we niet hoefden te navigeren!!
Het einde was bij de Keurvorst in Ravenstein. Wij waren in ieder geval op een goed tijdstip. Wij konden nog even napraten en genieten onder het genot van een drankje en voor sommigen nog een maaltijd. In WO II was de burgemeester van Oss daar ook. Met hem liep het echter anders af. In de raamstijlen schijnen de stille getuigen nog aanwezig te zijn.
De rondleiding hebben we niet meer meegemaakt. Dat doen we een volgend keer in alle rust.
Wij hopen een volgend keer weer “mee”te mogen rijden en een beroep te mogen doen op andere voorrijders.
 
Tot slot kreeg ik nog een mooie opdracht, die ik niet zal verklappen. Hij is goed!!! Voor € 20,00 is de truc bij mij te koop. Verdien je zo terug!!!!

Kees en Willemien: Namens de deelnemers hartelijke dank voor de gastvrijheid en de hele mooie tocht met tot aan het einde van de rit prachtig weer.


Albert en Ina