BMW Z1 Club Nederland

Slotrit Sauerland 2005 - Zaterdag 27 augustus

Na een prima nachtje slapen (wat was het daar ongehoord rustig), voor de grote eters een zeer ruim ontbijtbuffet, dan op weg, het wordt een prachtige zonnige dag. De 30 auto’s waren op veler verzoek ingedeeld in groepen van ca 10. Onze kopman: Bob en Ali. De route van circa 225 km wordt gevolgd met behulp van het bolletjes/pijltjes-systeem, wat we al aardig onder het gaspedaal hebben.
Eerst maar even de toeristische info doorgenomen, die een goed beeld geeft van hetgeen wij landschappelijk gaan ervaren. Deze zal wel afgedrukt worden in de nieuwsbrief.
Eerst richting Diemelstausee, waar een 42 meter hoge stuwdam het waterniveau voor o.a. de Weser regelt. Dan naar Obermansberg met een van de mooiste kerken van Sauerland. We geloven de info maar zijn er niet gestopt, aangezien we de pijltjes niet goed volgden. Zo misten we ook de beruchte Kaak in Marsberg, maar ik zal dat op een gepast moment wel “aan de kaak stellen”.
Heuvelachtig was het wel, in het dorpje was het 13 % naar beneden, vervolgens via weidse uitzichten naar de 380 m hoge Bilstein, een toren van een oude vesting met een groot wit kruis van recente datum. Je hebt daar een mooi uitzicht over het diepe dal.
Aangezien sommige groepen plots van volgorde lijken te veranderen, was de toegangsweg naar de toren in het bos veranderd in een krioelende massa Z1’s. Carolien verhaalt hier over.

Ja, dan wordt het toch wel tijd om aan koffie te denken, veel plaatsen kom je niet door. Edoch op een hoek in een klein dorp, waar de vrijetijdsbesteding lijkt te bestaan uit het vegen van het eigen straatje (dat deden onze ouders ook iedere vrijdag), werd voor een gasthof
een auto gewassen. Ja, geopend. Wij de tuin in onder de parasols, cappuccino voor de meesten besteld, alsmede chocolade. Guus raakt in verwarring, heeft hij nu koffie met chocoladesmaak of chocolade? Na wat heen en weer geschuif komt de oplossing. Er staat cappuccino op het kopje maar men heeft het in de smaken vanille en chocolade maar niet in koffiesmaak, wel gewone koffie en chocolade. Raadsel opgelost. Oppassen dus.
Kasteel Arolsen staat op het programma, koningin Emma is daar geboren, wisten wij veel. De auto geparkeerd en we moeten toegeven alleen de buitenkant bekeken te hebben. We hebben Okke de gelegenheid gegeven te kijken of hij in zal gaan op de baan van wachter. Ik neem aan van niet omdat het huisje wel erg laag is. In de cour stelde zich een groep muzikanten op met veel hoornblazers. Het kasteel ziet er mooi uit in een okerkleur zoals in Italië.

Wij gebruikten de lunch in de Kugelsburg, er staat nog 1 gerestaureerde toren, die via een wenteltrap deels in het pikkedonker beklommen kan worden en als beloning een mooi uitzicht oplevert. Guus overwon zijn hoogtevrees door de klim ook te maken.
Wij wilden de lunch buiten gebruiken maar Okke kon geen lepel soep veilig naar binnen krijgen; de wespen hadden ook trek, daarom maar naar binnen.
Ja dan blijkt toch de tijd te dringen en er zijn nog veel km voor de neus.
Wat opvalt is de leegte in positieve zin, veel landbouw, heuvel, bossen en mooie Z1-wegen. Veel heel veel vakwerkhuizen in goede staat van onderhoud en alles opgeruimd en schoon.
Wel ook de moderne windmolens voor de een mooi voor de ander foeilelijk.
Kassel met het beroemde barokke park van 300 ha. Dat je het beste beziet van de Wilhelmshohe met de Griekse held Hercules als supervisor. Sommige dames vonden dat hij prachtige billen had en bekeken dit door hun zoomcamera, ook zijn voorkant.
Mij doet het geheel ook denken aan de parken van de Franse kastelen alhoewel die geen watervallen hebben.
Gezien de tijd hebben we Waldeck niet bekeken, we werden wel toegewuifd door de plaatselijke kapel gezeteld op een boerenkar.
Bob schakelde zijn navigatiesysteem in om op een redelijke tijd terug te zijn en dacht ons aan het einde in de maling te kunnen nemen, maar werd zelf door het systeem gefopt. Boontje …………………………………
Een goed uitgezette rit in een prachtige setting waarvoor onze dank.

Ik weet niet of BMW het er mee eens is maar het logo in de vorm van gerookt gehakt is toch wel bijzonder. De koks wisten niet dat buitenlucht hongerig maakt en werden aangespoord om toch het een en ander extra aan te vullen, wellicht waren de schaaltjes op want de laatste desserts zaten in de van Van der Valk bekende sorbetglazen, dat gaf wel enige jaloerse blikken.
Gezellig was het, kijk Ali eens die stikte bijna van het lachen, maar Merel is behulpzaam door heimlich toe te passen.
De disco werd geopend met muziek van eigen bodem, voor de diehards tot 1.30 uur.
Een zeer geslaagde dag.

Roland.